Namaz Vakitleri

İstanbul
4 Cemâziye'l-Âhir 1448
13 November 2026

İmsak

06:14

Güneş

07:42

Öğle

12:53

İkindi

15:31

Akşam

17:54

Yatsı

19:17

Detaylı Arama

Peygamber Sevgisi ve Belalara Sabretmek

Mehmed Zahid KOTKU

Mehmed Zahid KOTKU#MZK

Hadis Dersleri (MZK)

İzlendi/Dinlendi Olarak İşaretle Görsel Kazan

İçerik

Hakiki Cemaat Olabilmek

Lütf-u İlahi ile Cennete Ermek

Bedenin Şifası Sünnetin İhyası

Muhabbet-i Nebevi’nin Bedeli: Çile ve Sabır

Mahlukata Şefkat Nefse Ahlâk: Müminliğin Şiarı

Açıklama

Gönül dostu, âlim Mehmed Zahid KOTKU Hocamızın sohbetleri, kendi seslerinden konulara yaklaşımı, açıklamaları, değerlendirmeleri ve tavsiyeleri, sizlerin istifadesine sunulmuştur.
Mehmed Zâhid KOTKU, geçtiğimiz asırda yaşamış (1897-1980) bir mürşid-i kâmil, bir sâlih insan, bir Allah dostudur. Ömrü boyunca tebliğ ve irşad çalışmaları içinde bulunmuş, milletimize ve ülkemize hizmet eden nice kıymetli kadrolar, devlet adamları yetiştirmiştir.

Gümüşhaneli Hazretleri tarafından başlatılan Ramûzü’l-Ehâdîs dersleri, takipçileri tarafından devam ettirilmiştir. İskenderpaşa Camii’nde Mehmed Zâhid KOTKU (Rh.A) Hocamız bu dersleri 1958’den 1977 yılına kadar sürdürmüş; 1977’den sonra ise, Prof. Dr. Mahmud Es’ad COŞAN hocamız devam ettirmiştir.

İlk zamanlar düzenli olarak pazar günleri ikindiden sonra bir saat, cuma günleri öğleden önce 45 dakika hadis dersleri yaparlarken, son yıllarında hadis derslerini Prof. Dr. Mahmud Es’ad COŞAN hocamıza bırakmışlar, kendileri cuma namazından sonra 10-15 dakikalık kısa konuşmalar yapmaya başlamışlardır.

Bu konuşmalar irticalen yapılmış, bazen bir sahabeden bahsetmişler, bazen güncel bir olayı konu edinmişlerdir. Bu konuşmalar 1978 yılında başlamış, vefatına kadar devam etmiştir. Son konuşmaları vefatından bir hafta önce, 6 Kasım 1980’de Medine’de kaydedilmiştir.

Tümünü Göster

Hata Bildir/Öneride Bulun

Peygamber Sevgisi ve Belalara Sabretmek

Mehmed Zahid KOTKU

Mehmed Zahid KOTKU#MZK

Hadis Dersleri (MZK)

İzlendi/Dinlendi Olarak İşaretle Görsel Kazan

İçerik

Hakiki Cemaat Olabilmek

Lütf-u İlahi ile Cennete Ermek

Bedenin Şifası Sünnetin İhyası

Muhabbet-i Nebevi’nin Bedeli: Çile ve Sabır

Mahlukata Şefkat Nefse Ahlâk: Müminliğin Şiarı

Açıklama

Gönül dostu, âlim Mehmed Zahid KOTKU Hocamızın sohbetleri, kendi seslerinden konulara yaklaşımı, açıklamaları, değerlendirmeleri ve tavsiyeleri, sizlerin istifadesine sunulmuştur.
Mehmed Zâhid KOTKU, geçtiğimiz asırda yaşamış (1897-1980) bir mürşid-i kâmil, bir sâlih insan, bir Allah dostudur. Ömrü boyunca tebliğ ve irşad çalışmaları içinde bulunmuş, milletimize ve ülkemize hizmet eden nice kıymetli kadrolar, devlet adamları yetiştirmiştir.

Gümüşhaneli Hazretleri tarafından başlatılan Ramûzü’l-Ehâdîs dersleri, takipçileri tarafından devam ettirilmiştir. İskenderpaşa Camii’nde Mehmed Zâhid KOTKU (Rh.A) Hocamız bu dersleri 1958’den 1977 yılına kadar sürdürmüş; 1977’den sonra ise, Prof. Dr. Mahmud Es’ad COŞAN hocamız devam ettirmiştir.

İlk zamanlar düzenli olarak pazar günleri ikindiden sonra bir saat, cuma günleri öğleden önce 45 dakika hadis dersleri yaparlarken, son yıllarında hadis derslerini Prof. Dr. Mahmud Es’ad COŞAN hocamıza bırakmışlar, kendileri cuma namazından sonra 10-15 dakikalık kısa konuşmalar yapmaya başlamışlardır.

Bu konuşmalar irticalen yapılmış, bazen bir sahabeden bahsetmişler, bazen güncel bir olayı konu edinmişlerdir. Bu konuşmalar 1978 yılında başlamış, vefatına kadar devam etmiştir. Son konuşmaları vefatından bir hafta önce, 6 Kasım 1980’de Medine’de kaydedilmiştir.

Tümünü Göster

Hata Bildir/Öneride Bulun

Konuşma Metni

Eûzubillahimineşşeytânirracîm. Bismillâhirrahmânirrahîm.

el-Hamdülillahi Rabbi’l-âlemin ve’l-âkibetü li’l-müttekîn. Ve’s-salâtü ve’s-selâmü alâ seyyidinâ Muhammedin ve âlihî ve sahbihî ecmaîn. İ’lemû eyyühe’l-ihvân enne efdale’l-kitâbi kitâbullah ve enne efdale’l-hedyi hedyü Muhammedin sallallahu aleyhi ve sellem ve şerra’l-umûri muhdesâtühâ ve külle muhdesin bid’ah ve külle bid’atin dalâleh ve külle dalâletin fi’n-nâr. Ve bi’s-senedi’l-muttasıli ile’n-Nebiyyi sallallahu aleyhi ve selleme ennehu kâl:

İn lem teğulle ümmetî lem yekum lehüm adüvvün ebeden.

Revâihu Deylemî an Ebû Zer.

Mefhari mevcûdât Muhammed Mustafâ râ salavât. Seyyidü's-sâdât Muhammed Mustafâ râ salavât. Habîb-i Hüdâ Muhammed Mustafâ râ salavât.

Geçenki dersimizde on iki rekat namazı her kim duha namazı kılarsa onun mükâfatı beyan edilmişti de bugün onu bir tekrar edivereyim. Nafile namazlar, sabahtan sonra işrak namazı. Öğlenin son sünnetinin dört kılınması. Akşamdan sonra evvabîn namazının altı rekat kılınması. Yatsı namazının son sünnetinin dört kılınması. Yatacağınız vakitte muhakkak taze bir abdest alıp hiç olmazsa en aşağı dört rekat namaz kılarak öyle yatılması, geceleri mümkün oldukça gece namazı, teheccüd denilen gece namazını kılmaya gayret etmesi, bu arada borç namazları ve borç oruçları varsa onları da ödemeye çalışması. Bahusus genç kardeşlerime çok tavsiye ederim. Çünkü bu nafile namazlar yabana atılır namazlar değildir.

Borç namazımız var. E borçlarımızı eda etmek için bütün vaktimizi harcamıyoruz ki. Borç namazlardan birazını kılıyoruz, geri kalan zamanlarımız kalıyor. Bu geri kalan zamanlarımızda da bu nafile namazlarını kılmak suretiyle Cenâb-ı Hakk'a kurbiyet hasıl olur, Cenâb-ı Hakk'ın sevgisi hasıl olur kulların üzerine. Onun için nafile namaz, nafile oruç, nafile ibadetlerin herhangisi olursa olsun Cenâb-ı Hakk'ın hoşuna gider. Bu gençlik devirlerinde bunları kaçırmamaya çalışmalı, sonra ihtiyarladığınız vakitte yapması da zor gelir. Ama bununla beraber o eski Müslüman âşıklarının içerisinde günde bin rekat namaz kılma, kılanlar pek çok olmuş. Günde bin rekat namaz. Yani bütün vaktini namazda harcamış adam. Huzur-u Rabbü'l-âlemînde ibadeti en büyük şeref saymış. Hatta Sure-i Tahrimde de, Hamdi Efendi yazar, on yedi günde on yedi bin rekat kıldıktan sonra ruhunu Mevlasına teslim etmiş bir zatın. Onun için bu namazlar, bizim kıldığımız namazlar, çok azdır yani. Bunları gözümüzde büyütüp de bu kadar namaz olur diye insan korkmamalı. Bunlar ne olacak? Yarımşar saatlik bir de ibadettir yapılırsa. Fezaili de çoktur, bahusus bu aylarda.

Bu aylarda oruç da ona göredir. Genç olan kardeşler. Esasında yaşlılara da mümkün. Bu oruç o kadar zor bir şey değil. Hasta olmadıkça, vücudunda bir rahatsızlık olmadıkça oruç insanın hem ömrünü artırır hem vücuduna sıhhat verir. Bunlardan kaçmamalıyız.

Şimdi bugünkü dersimizde.

İn lem teğulle ümmetî lem yekum lehüm adüvvün ebedâ.

Demek bizim başımıza gelen bütün belalar, felaketler bizim hıyanetliğimizden ileri geliyor. Ğul, ganimetten çalmaktır ama bütün hıyanetliğin şanıdır. Bütün hıyanetlikler, ticarette, herhangi bir işte olursa olsun, hıyanetlik yapılıyor o işte, o hıyanetlikler dolayısıyla Cenâb-ı Hak düşmanı başımıza musallat eder. Sonra bağırırız, neden bu başımıza geldi ya? Sen düzelt, o düzelecek. Biz düzelirsek, hainliği bırakırsak, hıyaneti bırakırsak, hepsi güzel olur.

Şimdi bu ders başı ya, zararı yok. Hükmün birisi cemaattir. Cemaat neyle olur? İnsanların topluluğuyla olur değil mi? Topluluğa cemaat demezler. Topluluk on bin de olsa, yüz bin de olsa, milyonda olsa cemaat değildir. Cemaat Allah-u Ekber dediğin vakit elini kaldırıp beline bağlayabiliyor mu? İmamla beraber rükuya varabiliyor mu? Secdeye varabiliyor mu? Cemaat buna derler.

Üç kişi olsa cemaattir. Cemaattir. Bin kişi olur, her birisi ayrı kafada. Olmaz o. Her birisi ayrı kafada olan insanlar cemaat olamazlar. Cemaat birlik ile olur. Allah-u Ekber demektir. Uyuluyor, üç kişiyle. Beş kişiyle olsun. Nasıl cuma namazı cemaatsiz olmaz. Ama üç kişiyle olsa olur. Çünkü üç kişi bir cemaattir.

Binaenaleyh en büyük dertlerden birisi de şimdi, cemaatin fezailini geçen akşam anlattım da, ben küçük yaşımdayken bir kere, Sultan Reşat zannediyorum. Saraya nasılsa girdim, Yıldız Camisi'ne. 15-18 yaş aralığında. O camiye ben de girdim. Sultan Reşat'la bir namaz kıldık orada. Dinle ama. Kıldık namazı. Tabi orada vaaz oldu. Vaaz da dinledik. Bitti.

Geçen gün yine nasip oldu bana Yıldız’da bir namaz kılmak. O çocukluğumdaki kıldığım namaz hatrıma geldi. O zaman bir saltanat, uuu işte kimseyi geçirmezler. O saltanatın padişahı yukarıdan aşağıya geliyor, selamlığa camiye girecek. Eh geldi, girdi. Bir saltanat. Şimdi dün girdim camiye, baktım ki o saltanatın yerinde yeller esiyor. Bu alem, alemin mülküdür bu alem. Kimsenin değil. Ne kadar saltanat sahibi olursan ol, herkesi bu dünya nece saltanat sahiplerini yemiş, öğütmüştür yani. Bu toprak, nece saltanat sahipleri bu dünyadan gelmiş, geçmiş, o toprağın altında bugün hepsi hesaptadırlar. Bize düşen Allah'ın rızasını tahsil etmek için yapılacak ibadet, amellerdir. Onların gayrısındaki olan her şey boştur.

Biliyorsunuz ki bir imamımız var, Sultan Ahmet Camisi'nin imamı. Şefik Efendi derler ismine. Belki doksanlık var yaşı. Çoktan beri hastadır. Bu cuma dedi ki arkadaşlar ziyaretine gidelim. Maşallah iyi olmuş. Geçen sefer konuşamıyordu hiç. Bu sefer güzel güzel konuşmalar yaptı. Bu konuşmaların arasında güzel nasihatler, natıkası çok yerinde, hafızası yerinde yani. Natıkası değil de hafızası yerinde. Güzel güzel Farisi hikayeler söyledi İmam Şirazi’den. Bir tanesi ibret olaraktan, hepimize söylenen bir şeydi. Ben de size ondan duyduğumu anlatacağım. Dedi ki:

“Bir merkep işer. Orada bir su birikir. O birikinti suyun içerisine, sidiğin içine bir çöp gelmiştir. O çöpün üzerine de bir sinek konmuştur. Sinek kendisini bahr-ı muhitte zanneder. Oranın kaptanıyım ben, der şimdi. Bak gemilere, denizlere kaptanım, diye gururlanır.”

Fakat insan bu kadar zayıf, aciz bir mahluktur ki bugün. Bu kainat ne kadar büyüktür bilir misiniz? Aklımız da almaz. Bulman bu dünya değil kainat çünkü. Hudutsuz bir alem. Bunun içerisinde biz bir zerre bile olmayız bu kainatın içerisinde. Bu bir zerre olmayan bizler, bakıyorsun ki bir devir geliyor, uuu benden daha âlâsı, benden daha üstünü, benden daha iyisi vardır diyerekten borumuzu öttürmeye çalışıyorlar. Fakat bir gün geliyor ki borumuz değil sesimiz bile ötmüyor. O toprağın altına gitmiş, herkes hesabını vermekle meşgul. Bundan sonra şimdi in lem teğul, eğer biz, bu hıyanetlik neden doğuyor? Dünya sevgisinden, saltanatından doğuyor. Parayı çok kazanayım, ailemi aldatayım, ben yaşayayım. Hıyanetin doğuş sebebi dünyaya bağlılığın, ahiretteki korkunun yokluğundan. Ahiret korkusu yok, Allah sevgisi yok, korku da yok.

Binaenaleyh herkesi kandırıp kendisini yaşatacak bir durumda herhangi bir şeyde olmak. İşte bunlar bizde oldukça, Allah-u Teâlâ bizim başımıza da düşmanları musallat ediyor, bizi de istediği gibi terbiye ediyor. Sonra bağırıyoruz, çağırıyoruz, olmuyor. E canım biz düzelelim. Biz düzeldikçe hepsi düzelecek. Biz düzelmedikçe ne kadar bağırsan, e dua ediyoruz olmuyor. Duayla olmaz ki. Düzelmemiz lazım. Hıyanetliği ortadan kaldırmak lazım. Bunun bir diğeri de geçen bir derste geçti.

İn entümü’tteba'tüm eznâbe’l-bekari, ve tebâya'tüm bi’l-îneti, ve teraktümü’l-cihâde fî sebîlillâhi, leyülzimennekümullâhu mezelleten fî a’nâkiküm, sümme lâ tünzeu minküm, hattâ terciû ilâ mâ küntüm aleyhi, ve tetûbû ilallâhi teâlâ.

Daha bunun başkaları da var. Başka hadislerde var. Yani aynı manaya gelen.

İnsanlar eznâbe’l-bekari yani ziraattir.

Ziraat yasak değildir ki. Ziraat bizim gıdamız olan ekmeğin husulüne sebeptir. O olmazsa insanlarda hayat olmaz. Onu yapmaya mecburuz. Fakat ziraatteki maksat, ziraate düşmemizdeki maksat o değil. Ziraate kapılıp da ahireti unutmak, refahı kastederekten başka bir şeyi gözü görmüyor. O zaman tabi sanat o kadar ileride değilmiş de ziraatçılık var. Ziraatçılıktan böyle bu kadar ziraatçılığa bel bağlar da cihadı terk ederseniz ve hileyle alışveriş yapmak suretiyle kazanç teminine çalışırsanız Allah-u Teâlâ sizin boynunuza bir zillet verir ki bir mezellet, ondan kendinizi kurtaramazsınız, ta dininize dönmedikçe. Şimdi bak.

İn yudhilkallâhu’l-cennete felâ teşâu en terkabe ferasen min yâkûtetin hamrâe tatîru bike fî eyyi’l-cenneti şi’te illâ rakibte.

Cennet çok güzel bir yer. Yani parayla alınmaya kalksa bugün paralarımız yetmez onu almaya. Allah bize bedavaya veriyor. Bana iman et, amel-i salih de işle, o cennet senin için diyor. O cennet senin için. Bu gayet ucuz yani. Cehennem pahalı. Cehenneme girmek pahalı, niçin?

Günah işleyeceksin, zinaya gideceksin para harcayacaksın. İçki içeceksin para harcayacaksın. Kumar oynayacaksın paran kaybolacak. Hırsızlıkta canın gitmesinin tehlikesi var. Bu da zor bir şey ama ibadet öyle değil. İşte Allah güzel güzel bize camiler vermiş. Buraya geleceğiz, beş dakika, on dakika bir Allah'a kulluk vazifemizi yapacağız. Mukabilinde bize cenneti verecek. Şimdi bu cennetteki bir güzellik.

Bu cennette bir at verecekler bize, bir binek. Hiç istemeyeceğiz ona binmesini. Ne yapalım diyeceğiz. Ama illa bindirecekler. Öyle ki, min yâkûtetin hamrâ. Kırmızı yakuttan güzel bir at. Ama görülmemiş renkte, enva-I çeşit renkleri var, envai çeşit ziynetleri var. Böyle bir hayvana bineceksin.

Tatîru bike fî eyyi’l-cenneh. O, en güzel tayyarelerden, daha güzel olaraktan cennetin her tarafında uçacak. İstediğin yere seni götürüp getirecek. Böyle bir cennet. Böyle bir şeye sen binmek istemezsen bile bindirecekler seni. Cennette bu nimetlere mazhar olunacak.

Onun için cenneti kazanmak için, fî eyyi’l-cenneh. Hangi cenneti istiyorsan. Çünkü sekiz tane o cennet. Derece derece. Fakat seni o bineceğin hayvan, her tarafında gezdirecek. Dünya hayvanlarına tabiatıyla benzemez.

Ravisi uzun. Taberânî, Ahmed b. Hanbel, Tirmizî, Ziya el-Makdisi an Alkame b. Mersed daha birçok zatlarla beraber, hâzâ sahîhun demiş.

İn kâne fî şey’in mimmâ tedâvûne bihî hayrun fe’l-hicâmetü.

Şimdi tedavilerin çeşit şeyleri var ya ilaçları, doktorlar mesela yaparlar çeşitli ilaçları. Bunların en hayırlısı, tedavi olduklarımızın en hayırlısı hacamatmış. Bizim bildiğimiz kan aldırma, hacamat. O bütün tedavilerin başı oluyormuş.

İn yeku fî şey’in mimmâ tu’âlicûne şifâun fefî şartati haccâmin, ev şerbeti aselin, ev lez’ati nârin tusîbü’d-dâe, ve mâ uhibbu en ekteviye.

Burada da şifa üç şeyde dedi. Birisi hacamatta, birisi bal şerbetinde, birisi de dağlamada. Fakat ben onu istemem dedi Rasûlullah. Yine bir tane daha.

İn kâne fî şey’in min edviyetiküm hayrun fefî şartati mihcemin, ev şerbetin min aselin, ev lez’atin binârin tüvâfiku dâen, ve mâ uhibbu en ekteviye.

Bu da onun Buhârî'yle, Müslim'le beraber olan ravileri. Aynı adam. Şimdi burada.

İn künte tuhibbunî fettahiz lilbelâi ticfâfe, ila ahiri’l-hadis.

Şimdi dinimiz bize bu ay Receb ayı, Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem'in doğduğu aya rast geliyor. Yarınki ilk kandilimiz Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem'in ana rahmine düşüş günüdür, derler. Bu Müslümanların bayramlarının en büyüğüdür. O Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem gelmeseydi, bu dünyada hiç hayır olmazdı. Bu dünyanın hayrı, o Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’de.

Bugün bir mevlitteydik de. Bu mevlitte o hafızlar ne güzel okuyorlar ama bayılıyor insan. O Peygamber'in ne güzel mersiyeleri var, sesleri de güzel, maşallah insan bayılıyor.

Şimdi Cenâb-ı Peygamber burada diyor ki, eğer sen beni seviyorsan, bu sevmende sadıksan belalara hazır ol, diyor. Zaruretlere, sıkıntılara hazır. Sebebi?

Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem hayatını nasıl geçirdiğini siyerlerde hep duymuş, işitmişsinizdir. Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem'in hayatı çok böyle sade, çok sade ve bazen aç, bazen tok kalmak suretiyle ümmetine bir örnek olarak da geçirmiştir hayatını. Dünya saltanatlarından hiçbir saltanata kıymet vermemiştir. Böyle olduğu için, şimdi onu seven, onun halini alacak. Onun halini alabilirsen, sevginde sadıksın. Halini alamadıkça, sadık olamıyorsun.

Rasûl-i Ekrem sallallahu aleyhi ve sellem, niçin bu dünyaya iltifat etmedi? Her şey elindeydi yani. Allah da veriyordu. Dünyanın nesini istersen vereceğim. Altınını, gümüşünü, nesi varsa vereceğim, diye vaat de etmişti. Öyle olduğu halde, bir gün tok kalayım sana şükredeyim, bir gün aç kalayım sana tazarru ve niyaz edeyim, diyerekten istemedi dünya saltanatlarından hiçbirisi. Acaba neden istemedi?

E çünkü aklı evvel, aklı evvel, akl-ı kül desen de olacak, bütün Cenâb-ı Hak aklı O'na vermiştir. Bize zerresi düşmüştür o akıl, tozu düşmüştür yani. O, o kadar aklıyla beraber bu dünyaya neden kıymet vermedi? Çünkü O'nun yegane gayesi Allah. Ve O’nun rızası ve ahirettir dolayısıyla. Bunu ümmetine duyurmak için dünyaya iltifat etmedi. Dünya ne olacak? İşte demin de arz ettiğim gibi, bu dünyada nice saltanat sahipleri tarihlerde besbelli. Âdem aleyhisselam'dan bugüne kadar ne saltanat sahipleri gelmiş ama hepsi bir yerin altında bugün inlemişler. Ne olacak? Üç gün, beş gün bir saltanat göreceksin. Fakat ebedi bir azap içerisinde kıvranmak mı akıldır? Yoksa bu dünyanın 3-5 günlük cefasına tahammül edip de ahiretin ebedi saadetini kazanmak mıdır hüner? Elbette bu dünyanın ufak tefek cefalarına sabredip ahiretin ebedi hayatını kazanmak herkese en büyük çare odur. Rasûl-i Ekrem bize orada örnek oldu ki, ey ümmetim bu dünyaya fazla iltifat etmeyin.

Şimdi gavurlar bizi kandırıyor. Ya fakirsiniz siz, diyor be. Baksana bize el açıyorsunuz, bizden istiyorsunuz. Biz gavurlukta bak, gavur olduğumuz için ne kadar üstünüz, diyor. Gavur olduğumuz için ne kadar üstünüz biz. Siz Müslüman olduğunuz için hep fakirsiniz, diyor. Her taraftaki Müslümanlar böyle diyor. Bize bir propaganda yapıyor. Halbuki Müslümanlığın ilk önceki hayatına bak. En mesut insan Müslümanlardır. Yine bugün de en mesut insan yine Müslümanlardır. Zaruret başka, fakirlik başka. Her millette fakir de vardır. Dünkü güne gelinceye kadar Müslümanlar değil midir kainata hakim olan? Fransa ona yalvarıyor muydu? Donanmamız Akdeniz'de, Karadeniz'de, şurada, burada hükümran olmuyor muydu? Ta bir ucu bilmem, Hint Denizinde bir ucu bilmem ne denizinde bayrağımız dalgalanıp duruyordu. Biz değil miydik onlar? Bizim dedelerimiz değil miydi? E bizim dedelerimiz demek ki İslâmiyet'te değil kabahat, bizde kabahat.

İslâmiyet bugün şanını ta dünyanın her tarafına duyurmuş, bugünkü gavurlar da yine bizim sayemizle bugünkü ilmi öğrenmişlerdir. Bu Bağdat kütüphanelerde, diğer kütüphanelerde e bizden aldıkları ilimlerle onlar ilerlemiş, bizde o zenginlik çünkü şey yaptı bizi, atalete sevk etti, rahata daldık, bıraktık işleri, onların eline geçirdik. Onda değil hüner. Hüner, ahireti kazanmada. Milyonlarımız olsa, milyarlarımız olsa ne olacak? Dünyanın hepsine de hakim biz olsak, ne olacak? Yine burasını bırakacağız, o ebedi ahiret hayatına döneceğiz. O ahiret hayatına döndüğümüz vakitte, eğer Allah'ın rızasını kazandıysak, ne mutlu o cennet kendisinin çeşit nimetleri bize de verilecek. Yok, bu dünyaya aldanmış da imansız ve ameli salihsiz olarak öte tarafa göçecekse, ne yazık ki o artık ebedi hüsran orada işte başlıyor.

İn künte tuhibbunî. Eğer sen beni seviyorsan, fettahiz lilbelâi ticfâfen. İlk sabran diyor. Belaya sabret. Ne gelecek? Her şey gelir işte.

Fe-vellezî nefsî biyedihî. Nefsim yed-i kudretinde olan Allah'a kasem ederim ki, lelbelâu esrau ilâ men yuhibbunî. Beni sevene bela o kadar çabuktur ki, beni sevene, beni sevene, hakikaten, candan sevene bela o kadar çabuktur ki, minel-mâil-cârî min kulletil-cebeli ilâ hadîdil-ard. Dağın üstünden aşağıya doğru nasıl süratle akıyor, ondan daha süratlidir bela beni sevene. Sebebini sor. Allahümme. Şimdi dua ediyor. Allahümme. Sen de peygamber gibi sabırlı olacaksın yani. Bütün metanetinle peygamberin azmi sabrı sayesinde nasıl muvaffak olduysa emeline, müslüman da ancak o sabırla gâvuru örnek tutma, peygamberini örnek tut.

Allahümme, ey benim Allah'ım. Femen ehabbenî, kim beni seviyorsa, ferzuk-hul-afâf. Ona iffet ver. Haramlardan kaçsın. İffet, yalnız namus değil, bütün haramlardan kaçmakla olur. E bugün iffetini, iffet çok büyük bir şey. Müslümanlıkta iffet çok büyük bir mertebedir. O iffetini muhafaza etmeyen insan, haramdan kaçınmayan insan ki o da hiledir. O hilenin cezası olarak düşmanın musallat olmasına sebep olur. O haramların irtikabı. Ferzuk-hul-afâfe. Haramlardan, içki haram, zina haram, kumar haram, hırsızlık haram. Daha ne var? Say. Bir sürü haram. Bunların hepsi haramdır. Nasıl haram? Haramı katidir yani. İnkar eden,

“İçkiden olur mu haram canım, hoca efendi dünkü üzümdendi bu. Üzümünü yiyorduk, bugün de suyunu içiyoruz. Ne zararı var” derse, o zaman Müslüman değil, Müslümanlıktan da çıkar. Müslümanlık da onu kabul etmez. Müslüman demek, Allah-u Teâlâ'nın emirlerini dinleyen ve ona itaat eden adamın adıdır.

Yâ Rabbi beni sevenlere sen bu iffeti ver, haramlardan kaçsınlar, haramlardan korunsunlar, haramlara sokulmasınlar.

Vel-kefâf. Kefâf. Kanaatkâr olsunlar, elindekine kanaat etsinler. Şimdi bak, bu kanaat çok mühim.

Şimdi bugün şurada bir toplantımız var mesela. Bir ibadethanedir burası. Burada ister Allah diyelim, ister Kur'an okuyalım, ister nasihat edelim, hepsi bunun zikrullahtan ibarettir. Bu zikrullah ile meclislere Cenâb-ı Hakk'ın rahmeti iner. Melekleriyle Cenâb-ı Hak bizi böyle ihata etmiştir. Bu ihata, ta semanın üst katına kadar çıkar. Oradaki melekler, zaten haber verirler, filan yerdeki camide böyle bir Allah-u Teâlâ'nın zikri oluyor. Habibullah, Rasûlullah'ın sözleri konuşuluyor, yahut Kur'an'dan konuşuluyor, diye birbirlerini şey yaparlar. Bize böyle Cenâb-ı Hakk'ın rahmeti yağar, iner.

Nasıl ki insanlar yağmur olmazsa şey olurlar, dünya yağmur olmazsa felakete düşerler, kıtlık olur, su bulunmaz, ölürler insanlar, rahmet olmazsa. Bu rahmet sayesindedir ki biz yaşıyoruz. Bu da manevi rahmettir.

Şimdi insan para oldu mu, zengin oldu muydu, yazın o gidecek yazlığa. Yazlığa gitmek dolayısıyla şu ibadetlerin zevkinden mahrum kalır. İşte bu ceza ona yeter yani. Bu ceza ona yeter. Bu ibadetin sevabından, mahrumiyetin cezası o zengin için kâfidir. Şimdi demiştim ya, cemaat demek birlik demektir. E canım hep beraber öleceksek hep beraber ölelim. Sen yaşayacaksın da ben öleceksem, böyle yaşayış da olmaz. Mademki biz cemaatiz, biz gidemiyoruz bak. Sen de gitme. Eğer cemaatsen, sen de gitme. Senin kardeşin aç dururken, senin kardeşin inlerken, sen orada en aşağı bugün on bin liraya patlar bir yazlık bana kalsa, en aşağı. E on bin lira, bu kadar dertliyim senin, on bin lirası kim bilir kaç tane milyon liraya eder. Hangi derdimize yetmez yani? Ne dertlere yetmez? Niçin sen sabredemiyorsun?

Peygamberi seviyorsan, sen de peygamberin gibi sabret. Sen de iffetine sahip ol. Haramlardan kaçın ve Müslüman kardeşinin yardımına koş. Bugün o Kur'an kursları diye bir talebemiz var bizim. Bir de ne diyorlar onlara? Kolej denilen mekteplerde okuyan çocuklarımız var. Araya bir mukayese yap. Oradaki çocuğun refahını düşün, Kur'an kursundaki çocuğun zaruretini düşün. O da Allah’ın kulu bu da Allah'ın kulu. Bu da bizim evladımız, bu da bizim evladımız. O kadar rahat ederken biz niye Müslüman yavrularımızı himaye edemiyoruz? Niçin onların imdadına koşamıyoruz? Yalvarıyoruz, yalvarıyoruz, zordan amcanın elinden beş kuruş koparabilirsek ne âlâ. Zekâtımı verdim efendim ben diyor, çıkıyor işin içinden. Böyle mi olacak Müslümanlık?

Kaç defa bilmem, söylemiştim ben, şurada bir çocuklar var işte, 5-6 tane çocuk, yatar. Acaba senin çocuğunu orada yatırır mısın? Bir taraftan abdesthanenin kokusu, bir taraftan da hava almaz, izbe bir yer. Kur'an okuyacak. Ne okuyacak o çocuk orada? Allah'ın kitabını öğrenecek. Daha ne olacak? İşte ezberleyecek bunu. Daha, dinine ait şeyler öğrenecek. Sonra, biz de göğsümüzü kabartıyoruz, okutuyoruz diye. Sen evladını yatırır mısın bir gece bile yatırmazsın evladını orada. E o da Allah'ın kulu, gelmiş burada okumaya çalışıyor, onu öğreneceğim diyerekten. Biz de kulaklarımızı tıkadık, Allah'ı seviyoruz, Peygamberini de seviyoruz diye başköşede. Bu kefâf, kanaat en büyük nimettir.

Ve men ebğadanî. Eğer kim ki beni sevmiyorsa, bana buğz ediyorsa, fe-eksir mâlehû ve veledehû. Onun malını, parasını çok et Yâ Rabbi. Çoluğunu çocuğunu da çok. Dua. Bana buğz edenin malını, çoluğunu çocuğunu bol et Yâ Rabbi. Bu bedduadır.

Babamın bir hocası varmış da, gavurlara dermiş ki:

“Allah senin çocuklarını çok etsin be. Malını da ziyade etsin.”

“Aman hoca efendi ne yapıyorsun? Öyle dua mı olur? Onların parası çok olur. Çoluk çocuğu çok olursa başımıza bela olur.”

“O onların aleyhinedir.” demiş.

Dua onların lehine değil, aleyhinedir. Başına bela. Peygamber'in bu duasından alınmış demek.

İn künte. Yine bu bir başkası. İn künte tuhibbunâ fea'idde lil-fakri ticfâfen. Orada bela dedi. Burada da fakir olarak da diyor ki, eğer siz bizi sevmekte doğru iseniz, haklı iseniz, sadık iseniz, böyle fakirliğe hazır olun. Fea'id, hazırlan. Ticfâfen, sabretmek suretiyle.

Fe-innel-fakr, çünkü tahkik fakirlik, esrau ilâ men yuhibbunâ. Bizi sevene pek çabuk gelir. Yahu şimdi insanlar tersine anlarlar. Sen mademki Allah'ı seviyorsun, Peygamber'i de seviyorsun nedir senin çektiğin zaruret derler? Zannediyorsun ki Allah'ı sevince, Peygamber'i sevince insan en mesut bir hayatta yaşayacakmış. En mesut hayat insanı Allah'tan uzaklaştırır. Unutturur Allah'ı. Yaşayacak yer ararsın.

Şeyi öğrendim, şu bizim Libya var ya. Dünkü işte mesela bizim bir memleketimizdi. Bir vakit İtalyanların eline geçti. Şimdi de istiklallerini kazanmışlar. Yakında da bir inkılapları oldu. Dediler ki iki milyonluk bir nüfusmuş. Bir şehrimiz kadar bir şeymiş. On dört bin hacı gitmiş bu sene bu iki milyon insandan. On dört bin hacca gitmiş Mekke'ye hacca. Fakat iki yüz bin de Avrupa'ya gitmiş. İki yüz bin ama aradaki kıyas çok. İki yüz bin turist Avrupa'ya gezmeye gidiyor. Gitti, geldi. Niçin? Avrupa'daki refah, yaşama tarzı çok. İstediği var burada. Ona iki yüz bin tane aşık var. Rasûlullah'a on dört bin tane aşık var. Demek şey tarafı galip zevk tarafı galip. Zevk tarafı galip olunca, feidde li’l-bela hazır ol işte belaya. Allah şeyi vermez, felaketi vermez, hıyanetliği elden bırakmadıkça. Onun için dedi ki, afâf nasip et Yâ Rabbi sen benim ümmetime. İffet sahibi olsunlar, haramdan korksunlar, kaçınsınlar. Ama şimdi ne diyeceksin, efendi, hocaefendi ne yapalım? Herkes işte, her tarafını açmış. Ne yapalım? Elimizden ne gelir bizim? Söylemekten başka bir şey, hakkımız yok.

İn entüm kadertüm aleyhi faktulûhu, ve lâ tuhrikûhu bin-nâri, fe-innehû innemâ yuazzibü bin-nâri rabbun-nâri.

İnsanları yakmak Allah'a mahsustur. Bazen mesela hep yaparız ya. Tahta kuruları vardı eskiden çok. Toplardık, gaz lambalarının şişeleri vardı. Buradan aşağı atmak suretiyle öldürmekte. O da mahluktur. Onu da ateşle yakmak doğru değildir. Bas, ölsün veyahut bir ilacın vardır. Ateşe atmak doğru olmuyor. İnsana da diğer hayvanlara da öyledir.

İn nezeltüm bi-kavmin fe-emerû leküm bi-mâ yenbeğî li-ddayfi fakbelû, fe-in lem tef’alû fe-huzû minhüm hakka’d-dayfillezî lehüm.

Bu, evvelki zamanda, İslâmiyet'in yeni gelişme devrinde, bir kavim, bir kavim misafir gitti miydi, bir cemaat, bir kavim misafir gittiği vakitte onlardan yemek istemek haklarıydı. Biz geldik, açız. Bize ekmek, yemek neyse şanınıza düşen, verin bakalım. Onlar ikram yaparlarsa, ne âlâ? Yapmadıkları takdirde, fe-huzû minhüm hakka’d-dayf, misafirlik hakkı onu onlardan zorla alınır. Misafirlik hakkı olanı. Gıdanızı, hayvanınızın gıdasını zorla almak selahiyeti verilmişti ilk devir İslâmiyet'te. Sonra bu şey oldu. Terk olundu tabi.

İn ümmira aleyküm abdün müceddeun esvedü, yekūduküm bi-kitâbillâhi, fesmeû lehü ve atîû.

Bu birçok ravilerle beraber, Buhârî, Müslim de olmakla beraber, Hazreti İbn-i Ömer'den. Sizin üzerinize âmir olursa, âmir olursa, kumandan kim olursa olsun. Vali, hükümet reisi, amir, emredici. Ama abdün müceddeune. Burnu kesik, kulağı kesik, yani sakat böyle ama amir olmuş. Ama yakışıklı bir adam değil yani. Kulağı burnu kesilmiş. Kimse ona iltifat etmez. Aynı zamanda esmer, simsiyah, siyahi birisi.

Ama yekūduküm bi-kitâbillâh. Sizi Allah'ın kitabıyla işlerinizi idare ediyor. Fesmeû lehü ve atîû. Onun sözlerini dinleyin, ona itaat edin.

İn kâne ehadüküm sâbben sâhibehû lâ mahâlete felâ yefterî aleyhi, ve lâ yesubbe vâlideyhi, ve lâ yesubbe kavmehû, ve lâkin in kâne ya’lemü zâlike felyekul: İnneke lebahîlün, ev liyekul: İnneke lecebânün, ev liyekul: İnneke kezûbün, ev liyekul: İnneke lena’ûmün.

Bu hadiste de insanlar tabii birbirlerine her zaman bir dostça yaşayamazlar. Birbirlerine dövüş, sövüş, kavga, gürültü yaptıkları vakitte kat’iyen sahibine sövmesin. Buna dikkat etmek lazım. Sövmeyi ağzınıza kat’iyen almayın.

Hani şimdi bizim çocuklar böyle sokakta en önceki sözleri ananı bilmem ne yaparım, babanı bilmem ne yaparım. Bu daha çocukluktan alışan bir söz. Biz de birbirimize kızdık mıydı bu gibi çirkin sözleri mesela ağzımızdan kaçırıverirken Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem o zaman da demek ki bu âdet varmış ki, demiş böyle bir şey yapmak istiyorsanız kat’iyyen ha, müsaade yok. Lâ mehâlete. Katiyyen müsaade yok. Fakat iftira da etme. O adama iftira da etme. Anasına babasına katiyyen dil uzatma, sövme. Ve lâ yesubbe kavmehû. Senin kavmine de derler ya öyle bir şeyi de ağzına alma, kavmine de dil çıkarma. Ve lâkin in kâne ya’lemü zâlike. Baktın ki kavga münasebetiyle adam söylüyor bir şeyler senin de söylemen icap edecek. O zaman ona karşı bahil herif, korkak herif, yalancı herif bu gibi sözler söyle fakat ona karşı sakın deme ki ''Ananı bilmem ne yaparım, babanı bilmem ne yaparım'' Sizin kavminiz bu gibi sözleri katiyyen söylememeyi Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem tavsiye ediyor. Biz de onun için ağzımıza bu gibi çirkin sözleri almamak üzere söz verelim.

İn etâke sâilün alâ ferasin bâsitun keffeyhi fe-kad vecebe’l-hakku, ve lev bi-şikkı temratin.

Hazreti Enes'ten bu da.

Bir dilenci geldi. Fakat ata binmiş, at üzerinde. Alâ ferasin bâsitun. Ama bâsitun keffeyhi. Elini açıyor ama atın üzerinde. Ona deme ki yahu sen atın üzerinde bak atının üzengisi de bilmem neyden. Hadi defol buradan deme. Fe-kad vecebe’l-hakku. O dilenciliğin hakkı olarak onun altına sen bir şey koy. Ve lev bi-şikkı temra. Yarım hurma da olsa. Beş kuruş ver, atlat başından. Ama buna karşı şimdi mesela deniliyor ki, bunları böyle para verdikçe bunlar teşvik oluyor, deniyor.

Allah kusurlarımızı afv u mağfiret eylesin. Tevfîkât-ı samedâniyesine mazhar eylesin. Cümlemizi fazl u keremiyle nefsin, şehvetin, şeytanın elinden kurtulup o güzel cennetine müstahak, istihkak getiren kullarının zümresine kabul buyursun.

El-Fâtiha!

Dost ve Müttefik olarak ALLAH (C.C.) yeter!

Kısa ve Öz Sohbetler

Server Yayınları

Düzenlenen Aralık

00:00:00 00:00:00

Dinle Hata Bildir/Öneride Bulun Not Ekle

Server Kürsü

Namaz Vakitleri

4 Cemâziye'l-Âhir 1448

13 November 2026

İmsak

06:14

Güneş

07:42

Öğle

12:53

İkindi

15:31

Akşam

17:54

Yatsı

19:17

Mehmed Zahid<br>KOTKU

Mehmed Zahid
KOTKU

Hakkında

Hadis Dersleri (MZK)

Cuma Sohbetleri (MZK)

Münebbihat Dersleri

Mahmud Es’ad<br>COŞAN

Mahmud Es’ad
COŞAN

Hakkında

MEC YÂD ve Belgeseller

Hadis Dersleri (MEC)

Cuma Sohbetleri (MEC)

Tefsir Dersleri

Tasavvuf Sohbetleri

Mübarek Gün ve Geceler

Gurbet Sohbetleri

Hac ve Umre

Aile Eğitim Kampı Konuşmaları

Anma Programları

Konferanslar

Sorular ve Cevaplar

Diğer Çeşitli Konuşmalar

Muharrem Nureddin<br>COŞAN

Muharrem Nureddin
COŞAN

Hakkında

Konuşmalar

Mübarek Gün ve Geceler

Önemli Mesajlar

Basın Bildirileri

Tüm Sohbetleri Listele

Kısa ve Öz Paylaşımlar